Boş, ışık da yaksan nafile
Odan karanlık, hep loş. (x2)
Boş, ışık da yaksan nafile
Odan karanlık, hep loş.
Boş, ışık da yaksan nafile
Odan karanlık, hep loş. (x4)
Gelsin, hayat bildiği gibi gelsin
İşimiz bu, yaşamak
Unuttum bildiğimi doğarken
Umudum ölmeden hatırlamak.
Birer birer kayıp giderdi her bir sevilen
Yenisi gelmez, eline geçmez hele ki değeri hiç bilinmeyen
Yürekte varsa sevgiden de ötesi
Sen ağlasan da boş, ışık da yaksan nafile
Odan karanlık hep loş.
Hayatın emri ‘Hep koş’, bayağı bir bekledim boş
Yaşantım sanki bir savaş ve hoş da bazen
Ateş kesildiğinde ve de sular durulduğunda
Yoksa hep gülerdi insan, kalırdı masum.
Saygıda bir kusur ettiğinde minnetin de değeri yok
Kafalarda hesaplar yapılır ve mesafeler konur
Fakat bu kalp unutmaz, unutamaz ki zaten
Her kalp yıkılır ancak yenisi bulunamaz bir mesken.
Her anım birini özler, rüyada yolunu gözlediğim düşünceler
Ve benliğimle canlanır tüm hatıralarım
Bitince yalnızım
Gözümü açtığımda kalmışım yanımda ailem bir de arkadaşlarım.
Gelsin, hayat bildiği gibi gelsin
İşimiz bu, yaşamak
Unuttum bildiğimi doğarken
Umudum ölmeden hatırlamak.
Şimdi boşuna bakma saate, zaman geç oldu
Dün annem elimi tutarken bugün yirmi dokuz da doldu
Vakit can almaz ancak can yakar
Fakat bir bekle, bak nakavt olursan çok sakat
Mücadeleyle geçen hayatta son round.
Kazanmak herkes ister
Ne istediğini bilmektir önemlisi
Var mı listen, hayallerin, hırsın, cesaretin?
Sabır selametimse intikam felaketimdir.
Ne mektebimde vardı huzurum, ne vardı evde
Çıkıp bir başıma ağlamaktı belki caddelerde
Hayallerin kurulduğu, düşlerin yok olmadığı
Bu gözlerinse dolduğu zamanın donduğu bir yerdeyim.
Düşünceler dumanlı dağlar, göz de puslu
Bir bakmışım mesafeler uzun ve tozlu
Benimse yol yürür gider bir seyyah olurum
Ne paranın bir değeri vardır aslında
Ne de şerefle onurun.
Gelsin, hayat bildiği gibi gelsin
İşimiz bu, yaşamak
Unuttum bildiğimi doğarken
Umudum ölmeden hatırlamak.
Ameleydim eskiden, şafak sökerdi her gün işe giderken
Cebimde yoktu bir kuruş
Üsküdar’ımın her bir yeri yokuş
Her gün yeni bir suç
İttiler fakat ben olmadım tuş
Kanatlı doğmamış kuş.
Vakit hiç geçmemişti
Ben hep aynı yerde saydım
Ekmekle vardı kavgam, daha bir sertti günler
Ve geçmişeydi saygım, gelecekti kaygım, kelebekti kalbim
Akar giderdim, olsa bile bir derdim hep gülerdim.
Ve ağladığımı görebilen bir annem bir de ben
İnceden bir perde vardı gözlerimde
Göz görür fakat dilim susardı
Ayaklarım, elim kolum da bağlı
Hayat bu dile kolay, velakin her bi’ryerine ağrı.
Ve kimi zaman düşündüm
Aslında hiç üşenmedim ben, hep düşündüm
Hayata karşı dört silahşör hep güler sanmıştım
Bu öyle lanet olası toz bir pembe ki
Bir baktım her şey ciddi, hemen uyandım.
Gelsin hayat bildiği gibi gelsin
İşimiz bu, yaşamak
Unuttum bildiğimi doğarken
Umudum ölmeden hatırlamak.
Boş, ışık da yaksan nafile
Odan karanlık, hep loş
Boş, ışık da yaksan nafile
Odan karanlık, hep loş. (x8)
Gelsin, hayat bildiği gibi gelsin
İşimiz bu, yaşamak
Unuttum bildiğimi doğarken
Umudum ölmeden hatırlamak.
(Söz: Sezen Aksu – Ceza, Müzik: Herman Muurlink – Ayhan Sayıner)
Süre: 4:53
Albüm: Yürüyorum Düş Bahçeleri’nde…
Çıkış tarihi: 5 Haziran 2009
Yapımcı Şirket: DMC
Sanatçı: Sezen Aksu
Tür: Pop Müzik
sezen aksu Gelsin Hayat Bildiği Gibi şarkı sözleri